Frank Buchman - Oxford Group i Moral Re-Armament (MRA)
Franklin Nathaniel Daniel Buchman - urodzony 4 czerwca 1878 – zmarły 7 sierpnia 1961, znany przede wszystkim jako Frank Buchman, amerykański protestant i luteraninem, który w 1921 roku założył First Century Christian Fellowship czyli Stowarzyszenie Chrześcijan Pierwszego Wieku, przemianowane w 1928 roku na Oxford Group. Pod jego przywództwem w 1938 roku duchowa organizacja przekształciła się w Moral Re-Armament, a w 2001 roku stała się Initiatives of Change. Jako przywódca ruchu społecznego i duchowego na rzecz pierwszego chrześcijaństwa, Moral Re-Armament została odznaczony przez rządy Francji i Niemiec za wkład w pojednanie francusko-niemieckie po zakończeniu II wojny światowej.
 |
| Frank Buchman - 1878-1961 |
Moral Re-Armament (MRA), Moralne Przezbrojenie, to międzynarodowy ruch moralno-duchowy, który w 1938 roku rozwinął się z Oxford Group amerykańskiego pastora Franka Buchmana. Pastor i ewangelista Frank Buchman kierował MRA przez 23 lata, aż do swojej śmierci w 1961 roku. W 2001 roku ruch zmienił nazwę na Initiatives of Change (Inicjatywa Zmiany).
Franklin N.D. Buchman urodził się 4 czerwca 1878 roku w Pennsburgu w Pensylwanii w USA, jako syn Sary (z domu Greenwalt) i Franklina Buchmana, rolnika, wówczas hotelarza, restauratora, a ostatecznie hurtownika napojów. Jego matka była pobożną luteranką. W wieku szesnastu lat, około 1894 roku, przeprowadził się z rodzicami do Allentown, aby rozpocząć naukę w szkole średniej, a następnie uczęszczał do Muhlenberg College, którą ukończył. Następnie przeniósł się do Filadelfii, aby wstąpić do Seminarium Luterańskiego Mount Airy i został wyświęcony na pastora luterańskiego w czerwcu 1902 roku. Były to czasy w których sławni mistrzowie duchowi ze Wschodu przybywali do USA, w tym sławetny Swami Vivekananda, a także rozpoczeło się intensywne głoszenie nauk Mistrzów Dalekiego Wschodu z Himalajów, Pamiru, Kszamiru, Nepalu i Tybetu, swoisty okres duchowego otwarcia i przebudzenia, także dla początkowego, pierwszego chrzescijaństwa w jego jak najprawdziwszej i jak najczystszej postaci.
Jako pastor, Frank Buchman miał nadzieję na powołanie do ważnego kościoła miejskiego, ale ostatecznie przyjął powołanie do Overbrook, rozwijającej się dzielnicy Filadelfii, w której nie było jeszcze kościoła luterańskiego. W dniu święceń nie otrzymywał jeszcze wynagrodzenia, zorganizował wynajem starego lokalu sklepowego na miejsce nabożeństw, zamieszkał na piętrze i otworzył kościół Dobrego Pasterza. Po roku, w którym całkowicie poświęcił się pracy pastora, był tak wyczerpany, że lekarz zalecił mu długi urlop i popłynął do Europy, gdzie odwiedził Włochy, Szwajcarię i Niemcy. Po powrocie postanowił założyć w Overbrook dom dla potrzebującej młodzieży, na wzór kolonii szpitali i warsztatów dla chorych psychicznie Friedricha von Bodelschwingha w Bielefeld oraz Toynbee Hall kanonika Barnetta. Jednak doszło do konfliktu z zarządem nowego hospicjum dla młodych mężczyzn im. Lutra. Według wspomnień Franka Buchmana, spór wynikał z niechęci zarządu do zapewnienia hospicjum odpowiedniego finansowania. Jednak Komisja Finansowa Ministerstwa Pensylwanii, która nadzorowała budżet, nie miała funduszy na pokrycie trwającego deficytu i chciała, aby hospicjum było samowystarczalne. Frank Buchman zrezygnował z powodu braku wsparcia dla inicjatyw społecznych.
Wyczerpany i przygnębiony Frank Buchman posłuchał rady lekarza i wybrał się na długi urlop za granicę. Wciąż roztrzęsiony po rezygnacji z hospicjum dla umierających, Frank Buchman wziął udział w Konwencji w Keswick w Anglii w 1908 roku, mając nadzieję na spotkanie ze słynnym, kwakiersko-baptystycznym ewangelistą F.B. Meyerem (1847–1929), który, jak wierzył, mógłby mu pomóc. Niesttey, pastora ewangelisty Meyera tam nie było, ale w małej, na wpół pustej kaplicy słuchał kazania Jessiego Penn-Lewisa o Krzyżu Chrystusa, co doprowadziło go do głębokiego religijnego przeżycia i zjawisk mistycznych. Dobry kapłan pobudza wiernych o dobrym duchowo usposobieniu do przeżyć mistycznych, i w tym wypadku spełnił swoje powołanie kapłańskie.
