Wielka Bogini Himawanti

Wielka Bogini Himawanti - Boska Macierz i Królowa Niebios 

Wielka Bogini, Matka Ziemia, Królowa Niebios, Wielka Macierz, Bogini Matka – to w wierzeniach wielu kultur główne lub jedno z główniejszych bóstw w metafizycznym panteonie. Bogini utożsamiana często z Ziemią lub stanowiąca jej patronkę, w wielu kulturach będąca równocześnie królową niebios lub nieskończonością - wówczas do jej atrybutów dochodziła jeszcze uroda, piękno. Zazwyczaj dawczyni wszelkiego życia, uosabiająca płodność i macierzyństwo. Często uznawana również za matkę bogów i bogiń, aniołów czy bóstw. Wielka Bogini to Bogurodzica Dziewica dawnych słowiańskich wierzeń. 

Gayatri Maa - Adi Śakti - Bogini Pieśni, grecka Gaia, Gaja

Boginię Matkę-Ziemię (sanskr. Prithivi) uważano za niezmienne źródło wszelkich form życia, dające życie i odbierające je z powrotem. Odnoszono się do niej ze czcią, ale też z bojaźnią. Początkowo nie wiązano jej sił rozrodczych z płcią. Później, według mitologii, urodziła Ojca Niebios (Sanskr. Dyaus) i została jego żoną. Para ta dała życie ogromnej liczbie innych bogów i bogiń. Za najstarszy potwierdzony archeologicznie wizerunek Bogini Matki została uznana figurka znaleziona w Berekhat Ram w Izraelu, wyrzeźbiona w czerwonym tufie (rodzaju marmuru); archeolodzy datują ją na okres między 800 a 230 tysięcy lat temu. Wygląda na to, że w tamtejszym regionie powinno się najbardziej czcić Wielką Boginię Matkę Stworzenia. 

Aditi –  w sanskrycie: अदिति "nieskończona", "nieograniczona" - to w Rygwedzie matka bogów (devamatar), pramatka, prarodzicielka, w mitologii indyjskiej nieskończoność, pierwotna przestrzeń kosmologiczna, niebo bez granic. Aditi jest duchem wszystkich dwunastu znaków zodiaku, jako kosmiczna Wielka Matka, Niebiańska Matka. W kanonicznych pismach wedyjskich zwana też "podporą nieba, utrzymującą ziemię, władczynią świata". W Bryhadairanjaka Upaniszadzie (1.2.5) określenie dla oznaczenia bytu absolutnego, Wielkiej Bogini, Macierzy Świata. W Rygwedzie wspominana z imienia ponad 80 razy. W Rygwedzie Aditi jest jedną z najważniejszych postaci, matką bogów zwanych od jej imienia Aditjami (Adityas). Aditi jest boginią Wolności, Doskonałości, Bezpieczeństwa i Ochrony, Wieczności i Nieskończoności, Ekspansji, Tworzenia i Mocy, pierwowzorem dla idei Śakti! 

Bogini – to personifikacja Absolutu lub różnych jego aspektów w formie żeńskiej postaci antropomorficznej. W zależności od danej kultury, boginie były pojmowane jako byty niezależne, wszechogarniające, określane przez religioznawców jako Bogini Matka, Wielka Bogini, Matka Bogów, lub też jako jedno z wielu bóstw o określonych funkcjach i atrybutach w systemach politeistycznych. Kult Bogini istniał już w neolicie, lecz jest również obecnie silny zwłaszcza w hinduizmie, gdzie jest ona czczona pod wieloma postaciami i imionami. Występuje tam ona zarówno w postaci Wielkiej Matki (Kali, Durga), w formach bóstw występujących w starożytnych mitach (np. Lakszmi lub Parwati), jak i w postaci pierwotnych wiejskich bóstw ochronnych jak przykładowo Manasa. Wszyscy główni wedyjscy bogowie prastarych aryjskich tradycji w Indii pochodzą od Aditi - Bogini Pramatki, która jest ich rodzicielką. Rygweda opisuje zatem dzieje Aditya - Synów Aditi - Dewów, Synów Bogini Aditi. 

Czym jest Tantra?

Co to jest Tantra? Czym jest Tantra? 

Każda i każdy z nas odbiera życie poprzez pryzmat naszej historii: wychowania, miejsca urodzenia, tradycji, poglądów wyniesionych z domu, osobistych – zarówno pozytywnych jak i negatywnych – doświadczeń, uformowania przez religię. Cały ten bagaż, w tym podejście do własnego ciała, emocji, pragnień i duchowości sprawia, że już od wczesnych lat odbieramy życie w dość subiektywny i ograniczony sposób. Tantra to zestaw narzędzi poszerzających nasze doświadczenie życia, poszerzających świadomość i percepcję. Poprzez przyjęcie na powrót i akceptację naszej Duszy/Jaźni (Atmana) do naszego ciała i umysłu otwieramy się na subtelną i duchową stronę życia. Poprzez medytację i wgląd poszerzamy naszą świadomość doświadczenia wszystkiego co nam się w życiu przytrafia. 

Śiwa - Śakti -- Boska Rodzina Tantry

Tantra prowadzi nas w kierunku boskiej obecności. Oznacza to tyle, że w skutek praktyki poszerza się nasze doświadczanie prawdy, miłości, rozumienia przy jednoczesnym świadomym kontakcie z rzeczywistością, z Wszechduchem, Brahmanem. Udokumentowana historia tantry sięga ponad 7000 lat wstecz, oznaczając że jest to jedna z najstarszych wciąż praktykowanych ścieżek rozwoju osobistego i duchowego, wspominana w traktacie Rygweda. Jej korzenie pochodzą z Indii, skąd rozprzestrzeniła się do Tybetu i Chin oraz jak twierdzą niektórzy na Bliski Wschód mając wpływ na mistyczne ścieżki Arabii jak Sufizm. 

Na Zachód Tantra dotarła w XIX i XX wieku wraz z fascynacją Wschodem. Momentem zasadniczym dla jej współczesnej odmiany, był wpływ  nauk dżinijskiego nauczyciela Rajnesha Osho, który w pewien sposób łączył zachodnie terapie ze wschodnimi technikami medytacji, nie zawsze jednak z korzyścią dla Tantry, chociaż dla ubogich i raczkujących zachodnich terapii transpersonalnych z wielką korzyścią. Rzekoma 'Tantra Współczesna', którą wielu próbuje dziś reprezentować, jest podejściem do życia, którego – dzięki bogatemu zbiorowi narzędzi – doświadczamy więcej. Więcej życia w życiu. Rajskie podróże z Tantrą są zaproszeniem do odkrywania nas takich jakich wierzymy, że stworzyła nas natura. Wielowymiarowych, kolorowych, pełnych ducha, magicznych, a także świadomych, przebudzonych do życia i świadomych powszechnej ludzkiej śmiertelności. 

W trakcie warsztatów oryginalnej Tantry dużo pracuje się z ciałem i emocjami, z oczyszczeniem psychiki, z oczyszczeniem emocji i umysłu, kamamanasu. Dlatego przyjeżdżając na warsztaty upewniamy się, że nasz stan fizyczny i psychiczny nam na to pozwala, upewniamy się, że chcemy prasować nad oczyszczaniem wnętrza, wysubtelnieniem, pozytywną przemianą charakteru. 'Tantra Współczesna' to pojęcie obejmujące szeroki nurt działań charakteryzujących się rzekomo, w sumie pozorną syntezą Wschodniej mistyki i Zachodniej psychologii i psychoterapii - często niesłusznie pod szyldem Tantry uprawianych. „Współczesność” wedle niektórych opinii polega na umiejętnym dopełnieniu Wschodnich i Zachodnich nauk o człowieku, tymczasem cała starożytna Tantra jest absolutnie wystarczająca pod warunkiem solidnego jej praktykowania. 

Synteza zakłada powstanie nowej jakości, wykraczającej niejako ponad to z czego powstała, jednakże profanowanie Tantry do warsztatowej kopulacji w parach czy masaży erotycznych jest satanistycznym z pochodzenia pomieszaniem pojęć i robieniem chaosu wokół czegoś co służyło dobru i światłu. Tantra Współczesna nie jest niestety ezoteryczną i hermetyczną metafizyką dawnych Indii, Tybetu czy Chin, za to często jest zamerykanizowanym seksualnym zboczeniem i dewiacją, które z Tantrą nie ma nic wspólnego, a jedynie szyld ze słowem Tantra jest mylący dla zainteresowanych wschodnią duchowością i ezoteryką.