Życie i nauki mistrza jogi Mahavatar Babaji czyli Nagaraja Kriya Yogi
Śri Mahavatar Babaji to manifestacja 28 Awatara Boga Śiwa znanego jako Śri Lakuliśa (Lakulisha), który pojawił się w II wieku e.ch. w Medhavati w Indii. Lakuliśa umocnił i rozwinął śiwaicką tradycję Paśupata (Sanskrit: पशुपति Paśupati). W Indii i Himalajach Paśupata-Marga to system filozoficzno-religijny i ruch religijny w hinduizmie. Powstał wśród dawnych wyznawców śiwaizmu, wśród osób praktykujących z mocą Kundalini, ćakramami oraz kanałami energii (nadi).
 |
| Mahawatar Krija Babadżi z siostrą |
Podstawą doktryny paśupata-margah jest Paśupatasutra. Dzieło to nawiązuje do Mahabharaty, wzmiankującej o paśupatach, czcicielach Śiwa Boga o imieniu Paśupati (Pana Zwierząt. Paśu - "zwierzę"). Paśupati to dosłownie "Władca Zwierząt, Bydła lub Dusz". W wedyjskiej Rygwedzie imię to odnosi się do bóstwa o imieniu Puszan (Pushan) czyli jednego z imion Słońca. W śiwaizmie jest to imię przymiot Śiwa Boga jako opiekuna i właściciela wszystkich Dusz, indywidualnych atmanów, jaźni wędrujących przez ziemskie wcielenia.
Zgodnie z poglądami zwolenników paśupata-marga, Śiwa Bóg jest bytem absolutnie niezależnym od materii (prakryti). Jaźnie (atman) są od niego zależne jako skutki, nie zaś jako przyczyny i w stanie wyzwolenia ulegają wiecznemu złączeniu z Śiwą. Na swej drodze do jedności z Śiwą adept paśupaty musi przejść przez pięć wielkich stadiów rozwoju duchowego, co wymaga dyscypliny, posłuszeństwa, ascezy, medytacji i także głębokiej, żarliwej praktyki mistyczno-religijnej. Najwybitniejszymi przedstawicielami ruchu paśupata byli: Kaudinja, twórca zasad postępowania wyznawców i komentarzy do Paśupatasutry o charakterze etyczno-religijnym, oraz Uddjotakar, który uważał siebie za nauczyciela wiary paśupata.
