Joga i Jogini - Kundalini - Relaksacja - Mantra - Laja Joga
Joga oznacza jednocześnie metodę jak również stan, do którego metoda prowadzi. Jako metoda joga należy do skarbca ludzkości. Joga jest częścią perenialnej - trwałej, istniejącej w sposób ciągły filozofii ludzkości, która rozpoznaje jedność życia na poziomie ducha, jako podstawową prawdę, a zatem również duchowe pochodzenie istoty ludzkiej. Joga nie jest religią rozumianą jako zewnętrzny, społeczny aspekt ograniczający się do praw, dogmatu, przestrzegania rytuałów, zewnętrznych form i zwyczajów, najczęściej związanych z uwarunkowaniem geograficznym, historycznym, klimatycznym danej społeczności czy społeczeństwa.
Joga nie jest religią lecz sednem i celem wszystkich religii. Jest sztuką i praktyczną nauką zajmującą się zdrowiem i szczęściem człowieka jako całości, w tym jego ciałem, psychiką i duchem. Joga opiera się na mistycznym doświadczeniu, a nie na samej wierze lub dogmatach. Stosuje empirycznie sprawdzalne metody i techniki. Dla jogina liczy się wiedza, którą sam sprawdził, doświadczenie, które osiągnął. Joga jest częścią kultury indyjskiej, ale nie jest lokalna jak religie będące produktami lokalnych subkultur. Joga ma uniwersalne, ogólnoludzkie zastosowanie. Jest jak komputer wyprodukowany w odległej Japonii, przeznaczony do użytku przez wszystkich, niezależnie od miejsca zamieszkania.
Joga jest subiektywnym aspektem duchowości niezależnym od społecznych i powierzchownych religii. Joga jest ponad religią i w głębi religii gdyż jest subiektywnym aspektem wszystkich religii, a więc jest uniwersalnym doświadczeniem duchowym, które udowadnia prawdy uczone przez różnorodne ścieżki duchowe i zewnętrzne religie. Joga opiera się na wewnętrznym duchowym rozwoju, zamiast uzależnienia umysłu od zewnętrznych sposobów i czynników. Joga jest mistycznym doświadczeniem duchowym, które zewnętrzne religie zwykle wskazują jako cel, chociaż zwykle utrudniają lub wręcz nie pozwalają wiernym na jego realizację.
Świat ludzi poszukuje prawdziwego szczęścia zwanego w jodze anandą. Powszechnym jest zjawisko zatracania się w tym, na co kierujemy naszą uwagę. Kierowani na zewnątrz swoimi zmysłami ludzie, przez całe życie poszukują przyjemności w świecie zewnętrznym, zatracając się w nim całkowicie. Zewnętrzne rzeczy nie mogą ludziom dać szczęścia, same w sobie nie zawierają bowiem przyjemności, to nasza uwaga skierowana na zewnętrzne rzeczy daje nam chwilowe przyjemne odczucie. Tylko wtedy kiedy zmienimy kierunek z zewnątrz do wewnątrz i ku górze, poznamy tego, który szuka, duszę, jaźń, atmana. Znajdziemy rzeczywiste i stałe szczęście w głębi naszej istoty, w głębi duszy. Szczęście bowiem jest nieodłącznym aspektem nas samych jako ludzkich istot.


